انتشار خبر استعفای یک معاون وزیر، آنهم در مقام رگولاتور دولت یازدهم در دقایق نخست آغاز به کار این دولت، هرچند در ایران مسبوق به سابقه نبود، ولی مانند بسیاری از خبرهای دیگر در لابهلای انبوه خبرهای هر روزه بسرعت به فراموشی سپرده شد؛ اما حالا که مدتی از این استعفای تأملبرانگیز گذشته، رفتهرفته زوایای پنهان و پیدایی از این استعفاء آشکار میشود.

 

همان‌طور که اشاره شد، در موارد بسیار معدودی شاهد استعفای برخی مسئولان ارشد اجرایی در کشورمان هستیم، حتی وقتی حسابی افتضاح مدیریتی هم به بار می‌آورند، برخی‌ به این سادگی‌ها میز قدرت و ریاست را رها نمی‌کنند! بنابراین اگر کسی خودش برای این استعفا پیش‌قدم شود، باید به یک جایی یا یک‌چیزی شک کنید!

 

ماجرا از آنجایی شروع شد که رئیس پیشین رگولاتوری عرصه را برای ماندن جایز ندانست و ترجیح داد بدون سروصدا و خیلی سریع به بهانه آنچه که تدریس در دانشگاه عنوان شد کنار بکشد؛‌ اما چرا؟